ECC Budva dag 4

Vandaag de derde ronde tegen het Engelse White Rose. Geheel volgens vast ritme begint de dag om 08.30 uur met een ontbijtje. Na het ontbijt is het de hoogste tijd om eens wat voor te bereiden. Het zal mijn eerste partij met zwart worden dit toernooi! Mijn tegenstander, de sympathieke journalist Tim Wall, speelt van alles, dus er moeten keuzes gemaakt worden. Ik bereid een paar dingen voor, maar het is lastig, vooral omdat de Engelsen vaak agressief voor de dag kunnen komen. Nu heb ik mij ook niet onbetuigd gelaten wat dat betreft in de eerste twee ronden, dus ik houd ook rekening met vuurwerk. Om 12.00 uur wederom volgens vast ritme inmiddels een lichte lunch. Ik heb inmiddels de uitstekende mosselsalade ontdekt. Het gebruik van olie en zout is hier vooral grootschalig te noemen. De verwachting is dan ook dat er op korte termijn haast wel sprake moet gaan zijn van tegenstribbelende darmen. Over olie gesproken, daar zitten we vooral nog steeds niet in, want ook vandaag is er weer geen bier. Na de lunch nog even de laatste varianten doornemen en dan kunnen we naar de speelzaal. Met mijn keurig gestreken overhemd neem ik plaats achter het bord en kunnen we beginnen. En ja, binnen de kortste keren is het weer vuurwerk. Stoelriemen vast en ga er maar even voor zitten:

Stelling na 10. Lf4

Wit heeft de zaken agressief aangepakt door vroeg g4 te spelen. Ik speelde de counterzet d5 en zo ontstond deze stelling na de tiende zet van wit. Ik kwam hier tot drie kandidaatzetten: 10...0-0, 10...e3 en Pxf2. Na ruim een half uur nadenken besloot ik tot 10...Pxf2. Mijn tegenstander had deze zet duidelijk niet zien aankomen en schrok nogal. De pointe is dat na 11. Kxf2 Dh4+ 12. Lg3 e3+ volgt waar de witte loper op c4 blijft hangen. Na afloop vertelde mijn tegenstander dat hij na 10...0-0 van plan was 11. h3 te spelen. Maar die zet haalt het hele idee Pxf2 er niet uit en dan staat ook nog eens mijn veilig. Na 10...pxf2 volgde 11. Lb5+ c6 12. dxc6 Pxd1 en ontstond de volgende stelling:

Na 13. cxb7 heb ik 13. Ld7 en dat loopt niet goed af voor wit. Dus 13. c7 was de enige zet die ook werd gespeeld. 

Het probleem was nu sowieso dat ik te graag wilde winnen. Kxd7 is hier toch het handigst, die pion op c7 moet er gewoon zo snel mogelijk af. Ik speelde echter Lxd7 wat op zich ook prima kan. Maar ik moet me wel realiseren dat het gewoon remise moet worden. 

Een grappig moment deed zich nog voor in de volgende stelling:

Stelling na 16. Tg1

Hier bood mijn tegenstander remise aan. Het is in dit toernooi echter zo dat je geen remise mag spelen vóór zet 30. De partij ging dus vrolijk verder.

In deze stelling is Txc7 makkelijk remise,  maar ik dacht in tijdnood, het maakt allemaal niet meer uit en speelde gxf6?? Er volgde uiteraard Lf4! en opeens blijft de pion op c7 op het bord. Dom, dom, dom! Uiteindelijk verloor ik dit eindspel ook. Probleem is vooral ook dat ik te lang over een zet nadenk dat de walvis die ik voor me zag alweer terug naar zee is gezwommen. Zeer zuur allemaal maar goed het leven gaat niet over White Roses. Het goede nieuws is wel dat het team won en we daardoor morgen weer mogen plaatsnemen op de liveborden. We spelen morgen tegen Boedapest. Zal weer een pittig potje worden. Nog een foto van de analyse achteraf:

En natuurlijk nog even de volledige uitslagen:

Voor nu is het tijd om over mooie dingen te dromen!