ECC Budva dag 7

Vandaag dus tegen het Turkse Pausa Chess Club. De bordparingen geven aan dat ik inderdaad tegen een grootmeester mag aantreden. Een wat matige nachtrust door het gespook van mijn kamergenoot als gevolg van zijn bronchitis. Excuusjes bestaan niet in de topsport, zeg ik alvast. Na het ontbijt, uiteraard om 08.30 uur, besluit ik voor de verandering maar eens de toerist uit te hangen en het oude centrum van Budva in te lopen. Een prettige wandeling in de zon langs de kust, een route waarin zelfs ik niet kan verdwalen. 

Zo ziet een van de ingangen van het oude centrum eruit. Ik zie wat groepen die onder begeleiding van een gids een rondleiding volgen. Voor de rest veel restaurantjes, cafés en snuisterijwinkeltjes. Ik koop nog even een cadeau waar ik verder niet te veel over kan zeggen maar het is voor een dame. 

Wel geinig, al die huisjes in de bergen, waar je ook verkeer ziet rijden. 

Ik dacht: deze grote bel zet ik ook maar op de foto. 

Als ik aan de andere kant het oude centrum weer uitloop, sta ik weer oog in oog met de golven. Ik zou kunnen beweren dat ik een walvis heb gezien, maar dan zou ik liegen. En we weten allemaal waar je volgens een bekend verhaal terechtkomt als je liegt: in de buik van een walvis!

Eigenlijk kun je op elke plek wel een foto nemen. 

Na ruim een uur wandelen is het tijd om terug te keren naar de kamer, en nog wat voor te bereiden en de laatste zaken voor de terugreis te regelen. Oorspronkelijk zouden we zaterdagochtend vertrekken maar gezien de perikelen bij de grens tijdens de heenreis hebben we besloten voor vrijdag een villa te boeken voor 6 personen in Dubrovnik. Hierdoor zijn we in elk geval zaterdag al over de grens. We verwachten dat dit een hoop stress zal schelen. Vrijdagavond zullen we dus vertrekken met 2 taxi's vanaf het resort. Als we daar vrijdag een beetje op tijd aankomen, hoop ik er nog iets over te kunnen schrijven. Maar goed, dat is een zorg voor later. Eerst de lunch, waar ik wat visjes naar binnen hengel. Vervolgens gaat het feest weer beginnen om 14.00 uur. Mijn tegenstander wijkt vrij snel af van mijn voorbereiding, dus komt het al snel weer op eigen kracht aan. Het meest interessante moment in de partij doet zich voor na 9 zetten:

Ik dacht in deze stelling lang na over een tweetal zetten. 10. d4 en 10. Pa3. Ik koos uiteindelijk voor de laatste, waar 10. d4 toch duidelijk het beste is. Wit staat dan eigenlijk wel prettig. Na 10.Pa3 volgde 10...Lf5. en daar moet nog steeds 11. d4. Ik speelde echter 11. Td1 en had de stelling duidelijk niet goed ingeschat. Daarna werd ik helemaal weggespeeld. Ik zorgde nog wel voor een leuk einde:

Weer een hoop geleerd zullen we maar zeggen. De wedstrijd ging al niet veel beter: we kregen 1-5 op de broek. Merijn stond wel gewonnen tegen de wereldkampioen onder 14 jaar, maar gebrek aan energie werd hem fataal. Het goede nieuws is dat Martin remise speelde en we hem daarom nu FM van Dommelen mogen noemen! Van harte Martin!

Morgen de laatste ronde; die willen we goed afsluiten!

De uitslagen nog even voor de volledigheid: