11e kroegenloperstoernooi Tilburg

Zaterdag 7 november dan het kroegenloperstoernooi in Tilburg. De elfde keer alweer, maar dit gaat mijn eerste deelname worden. De meeste van dit soort toernooien vinden plaats in de zomermaanden en speel je in een T-shirtje op het terras je potjes. Dus ik ben benieuwd hoe dit gaat zijn! Ik heb er zin in!

Ik moet vroeg weg, gezien het verzamelen rond 10.30 uur in Tilburg. Als ik wakker word, maken zich direct een aantal vragen van mij meester. Moeten we handschoenen aan tijdens het schaken? Zijn de borden ijsvrij? Kan de walvis wel zwemmen met deze temperatuur?

Om 08.30 uur pak ik de trein vanuit Leiden. Met een overstap in 's-Hertogenbosch ben ik dan mooi op tijd in Tilburg. Vandaag speel ik als koppel met Mark Huizer, met wie ik niet alleen een grote liefde deel in Rotterdam, maar ook in Tilburg. Ook zeker niet onbelangrijk is dat ik na afloop van het toernooi ga eten bij een dame. Maar goed, daarover later meer. Eerst maar eens zeven potjes schaak spelen. De eerste ronde winnen we met 2-0. Wel op een merkwaardig speelveld:

De tweede ronde gaat het alweer gelijk mis. In één zet een stuk weggeven helpt natuurlijk niet. Gelukkig wint Mark, dus wordt het een gelijkspel: 1-1.

De derde ronde kunnen we het best betitelen als ouderwets gepruts. Na een snelle remise van Mark worden meerdere onnauwkeurigheden in de opening feilloos afgestraft door mijn tegenstander en verliezen we met 0,5-1,5. 

Gelukkig kunnen we in de vierde ronde allebei weer een punt bijschrijven. Tijd voor een broodje bij Bakker Bart! De keuze valt op zalm, maar we moeten opschieten, want ronde 5 wacht alweer. 

Ronde 5 geeft weer de bevestiging dat ik geen geheugen meer heb. De opening, ik weet het allemaal niet meer. Een moeizaam begin van de partij dus, maar uiteindelijk weet ik toch te winnen. Mark speelt remise, dus winnen we met 1,5-0,5. In de zesde ronde komt de aloude roestigheid weer om de hoek kijken. Een fraaie stelling wordt in tijdnood vakkundig om zeep geholpen. Mark wint keurig vanuit een mindere stelling, omdat zijn tegenstander ook in tijdnood verkeert. Het wordt dus 1-1.De laatste ronde nog even vol gas voor een plusscore dus. 

Het lot koppelt ons voor ronde 7 aan de captain van Apeldoorn 1. Merijn speelt snel en ik speel goed, dus een remise lijkt een juiste uitslag. Mark speelt ook remise en zo eindigen we met 9 uit 14 op de
 twaalfde plek. 

Een uitstekend toernooi van Mark en zelf was ik wat aan de matige kant. Een zeer gezellig en geslaagd toernooi, dank aan de organisatie! Ik kom volgend jaar in elk geval graag weer terug.

Was dit het dan? Nee, natuurlijk niet! Het schaken was slechts een opwarming voor het grotere doel: het etentje bij vrouwelijk schoon. Een fraaie afsluiter van een mooie dag. De walvis heb ik hiermee ook definitief achtergelaten in Tilburg.

Ik moet er voor nu mee stoppen, want de Brabantse nachten zijn lang.

Tot de volgende!